MUNDO, NAHAHARAP SA “GLOBAL WATER BANKRUPTCY” — UN

 

Nahaharap ngayon ang buong mundo sa “global water bankruptcy” kung saan mas mabilis nauubos ang mga ilog, lawa, at aquifer kaysa sa kayang mapunan ng kalikasan.

Ayon sa United Nations research institute, ang naturang “global water bankruptcy” ay dulot ng labis na paggamit ng tubig, climate change, paglobo ng populasyon, at polusyon.

Ibig sabihin nito, mas marami ang tubig na kinukuha ng tao para sa inumin, agrikultura, industriya, at enerhiya kaysa sa dami ng tubig-ulan at natural na proseso ng recharge na bumabalik sa mga pinagkukunan ng tubig.

Dahil dito, unti-unting bumababa ang antas ng mga ilog at lawa, habang ang mga aquifer ay labis na nahuhukay hanggang sa maabot ang kritikal na lebel.

Pinapalala pa ang krisis ng climate change, na nagdudulot ng mas mahahabang tagtuyot, hindi pantay na pag-ulan, at mas matitinding heat wave. Kasabay nito, ang paglobo ng populasyon, urbanisasyon, at hindi napapanatiling paggamit ng tubig—tulad ng sobrang irigasyon at polusyon—ay lalong nagpapabilis sa pagkaubos ng mga suplay ng sariwang tubig.

 

Kapag nagpatuloy ang ganitong kalakaran, maaaring humantong ito sa kakulangan ng malinis na tubig, pagkalugi sa agrikultura, pagtaas ng presyo ng pagkain, pagkasira ng mga ecosystem, at maging sa mga alitan sa pagitan ng mga komunidad at bansa na nag-aagawan sa limitadong suplay ng tubig.

 

Ang “global water bankruptcy” ay isang malinaw na babala na kinakailangan ang agarang aksyon—kabilang ang mas efficient na pamamahala ng tubig, konserbasyon, pagbabawas ng polusyon, at pag-angkop sa epekto ng climate change—upang matiyak na may sapat at ligtas na tubig para sa kasalukuyan at sa mga susunod pang henerasyon.